☕ De Krantentafel en de Hacker

Een klein verhaal in Engelse humorstijl.

Aan de krantentafel zaten mijn moeder, Annie, Truus en Riekie. Voor iedere dame stond een dampende kop thee en een koekje dat volgens Truus eigenlijk meer weg had van een complete maaltijd.

"Moet je dit nou lezen," zei Annie terwijl ze haar bril rechtzette. "Hackers kijken mee via babyfoons en robotstofzuigers."

Truus keek onmiddellijk onder de tafel.

"Wat zoek je?" vroeg Riekie.

"Mijn stofzuiger. Straks zit er een Engelsman in."

"Dat heet een hacker," zei mijn moeder.

"Nou, prima. Maar waarschijnlijk wel een Engelse hacker. Die hebben tenminste nog gevoel voor humor."

Riekie schudde haar hoofd.

"Stel je voor dat iemand in Londen nu naar jouw woonkamer zit te kijken."

"Dan verveelt hij zich vast," zei Truus. "Gisteren heb ik drie uur naar een breipatroon gekeken."

Mijn moeder nam een slok thee.

"Als ze hier meekijken, zien ze vier dames aan tafel met een krant."

"En zeven koeken," verbeterde Annie.

"Nog maar vijf," zei Riekie terwijl ze onschuldig voor zich uit keek.

Het werd even stil.

"Misschien luisteren ze nu wel mee," fluisterde Truus.

Annie draaide zich langzaam om naar de robotstofzuiger in de hoek.

"Good afternoon," zei ze plechtig. "If you are watching, put the kettle on."

De robotstofzuiger zei niets.

"Zie je wel," zei mijn moeder. "Zelfs hackers hebben hun grenzen."

Daarop schoten alle vier in de lach en werd de laatste koek eerlijk verdeeld. Alleen de robotstofzuiger kreeg niets.

Die had al genoeg gezien.